شکایت امریکن ایرلاینز از دو مسافر برای آتش زدن هواپیما
در یک اتفاق حقوقی کمسابقه، شرکت هواپیمایی امریکن ایرلاینز شکایتی را علیه دو مسافر خود تنظیم کرده است. این شکایت امریکن ایرلاینز که در دادگاه فدرال ثبت شده، این دو فرد را به توطئه برای ارائه یک گزارش دروغین درباره آتشسوزی در هواپیما متهم میکند؛ اقدامی که منجر به زمینگیر شدن هواپیما و خسارتهای مالی هنگفت برای این شرکت شد. این پرونده عجیب که ترکیبی از درگیری لفظی، اتهامات سنگین و یک تماس اضطراری بحثبرانگیز است، توجه بسیاری را به خود جلب کرده و سوالاتی را درباره مسئولیت مسافران و حقوق خطوط هوایی ایجاد میکند.
ماجرای شکایت امریکن ایرلاینز از کجا شروع شد؟
همه چیز از یک پرواز عادی در تاریخ ۲۱ فوریه از لاس وگاس به شارلوت در کارولینای شمالی آغاز شد. طبق اسناد دادگاه، یکی از متهمان، ادموند پی. دی لیبرتی، که در بخش فرست کلس هواپیما نشسته بود، با یکی دیگر از مسافران دچار درگیری لفظی شد. این درگیری به سرعت بالا گرفت و پای مهمانداران پرواز را به ماجرا باز کرد.
بر اساس ادعای امریکن ایرلاینز، رفتار آقای دی لیبرتی بسیار تهاجمی و مختلکننده بود. گفته میشود او از توهینهای نژادپرستانه استفاده کرده و شرایطی پرتنش را در کابین هواپیما به وجود آورده است. اما این تازه شروع ماجرا بود و اتفاقات اصلی پس از فرود هواپیما رخ داد.
اتهامات سنگین: از تهدید به بمبگذاری تا گزارش دروغین آتشسوزی
پروندهای که امریکن ایرلاینز علیه این دو مسافر، یعنی ادموند دی لیبرتی و پاملا وی. اسکایف، تشکیل داده، مملو از اتهامات جدی است. این شرکت هواپیمایی معتقد است که اقدامات این دو نفر فراتر از یک رفتار نامناسب ساده بوده و یک توطئه عمدی برای آسیب زدن به شرکت را تشکیل میدهد.
تنش در آسمان: جزئیات درگیری داخل پرواز
بر اساس شکایتنامه، درگیری اولیه آقای دی لیبرتی تنها به توهینهای نژادپرستانه محدود نشد. امریکن ایرلاینز ادعا میکند که او در جریان این تنش، یک «تهدید به بمبگذاری» را نیز مطرح کرده است. خدمه پرواز با مشاهده رفتار خطرناک او، کاپیتان را در جریان قرار دادند و در نهایت تصمیم گرفته شد که پس از فرود، نیروهای امنیتی و پلیس در فرودگاه منتظر او باشند. این سطح از واکنش نشان میدهد که خدمه پرواز وضعیت را بسیار جدی تلقی کرده بودند.
نقطه اوج ماجرا: تماس با 911 و ادعای آتشسوزی در هواپیما
به نظر میرسد اصل ماجرای شکایت امریکن ایرلاینز پس از فرود هواپیما و خروج مسافران شکل گرفته است. این شرکت هواپیمایی مدعی است که دی لیبرتی و اسکایف پس از پیاده شدن از هواپیما، با یکدیگر تبانی کرده و با مرکز تماسهای اضطراری (911) تماس گرفتند. در این تماس، آنها به دروغ گزارش دادند که در دستشویی هواپیما آتشسوزی رخ داده و دود غلیظی را مشاهده کردهاند.
این گزارش بلافاصله پروتکلهای اضطراری فرودگاه را فعال کرد. تیمهای آتشنشانی و اورژانس به سرعت به محل اعزام شدند و هواپیما برای بازرسی کامل از چرخه پروازی خارج شد. این اقدام، همانطور که انتظار میرفت، زنجیرهای از مشکلات عملیاتی و مالی را برای شرکت به همراه داشت.
پیامدهای گزارش آتشسوزی برای امریکن ایرلاینز
یک گزارش آتشسوزی، حتی اگر دروغین باشد، در صنعت هوانوردی با بالاترین سطح از جدیت پیگیری میشود. ایمنی مسافران و خدمه در اولویت قرار دارد و هیچ شانسی برای ریسک وجود ندارد. به همین دلیل، ادعای این دو مسافر پیامدهای سنگینی برای امریکن ایرلاینز داشت.
زمینگیر شدن هواپیما و لغو پرواز بعدی
اولین و فوریترین نتیجه این گزارش، زمینگیر شدن هواپیمای مذکور بود. این هواپیما که قرار بود پرواز بعدی خود را از شارلوت به پراویدنس در رود آیلند انجام دهد، به دلیل نیاز به بازرسیهای دقیق فنی و ایمنی، از برنامه پروازی خارج شد. در نتیجه، این پرواز به طور کامل لغو گردید.
لغو این پرواز به معنای سرگردانی صدها مسافر دیگر بود. امریکن ایرلاینز مجبور شد برای این مسافران پروازهای جایگزین پیدا کند، هتل رزرو کند و هزینههای مربوط به غذا و اقامت آنها را تا زمان پرواز بعدی بپردازد. این فرآیند نه تنها هزینهبر، بلکه از نظر لجستیکی نیز بسیار پیچیده بود.
خسارتهای مالی هنگفت: چرا امریکن ایرلاینز شکایت کرد؟
دلیل اصلی شکایت امریکن ایرلاینز، خسارتهای مالی مستقیمی است که از این گزارش دروغین متحمل شده است. این شرکت در دادخواست خود اعلام کرده که حداقل ۳۴,۹۸۶ دلار خسارت دیده است. این مبلغ شامل موارد زیر میشود:
- هزینههای بازرسی و نگهداری: تیمهای فنی مجبور شدند کل هواپیما، بهویژه سیستمهای الکتریکی و دستشوییها را برای یافتن هرگونه نشانه آتشسوزی یا نقص فنی بررسی کنند.
- هزینه مسافران سرگردان: شامل هزینه رزرو مجدد بلیت، تأمین هتل، کوپنهای غذا و حمل و نقل برای مسافران پرواز لغوشده.
- پرداخت به خدمه: هزینههای مربوط به اضافهکاری خدمه پرواز و تیمهای زمینی که برای مدیریت بحران به کار گرفته شدند.
- از دست دادن درآمد: درآمدی که از پرواز لغوشده به پراویدنس حاصل میشد، به طور کامل از بین رفت.
این شرکت هواپیمایی اکنون به دنبال دریافت این مبلغ به عنوان غرامت از دو مسافر مذکور است.
دفاعیات مسافران: آیا این شکایت یک اقدام تلافیجویانه است؟
در طرف دیگر ماجرا، وکیل متهمان، آقای جاناتان کوربت، تمام اتهامات مطرحشده توسط امریکن ایرلاینز را رد کرده است. او ادعا میکند که این شکایت، یک اقدام تلافیجویانه از سوی شرکت هواپیمایی است، زیرا موکلانش از رفتار غیرحرفهای خدمه پرواز شکایت کرده بودند.
به گفته وکیل مدافع، دی لیبرتی و اسکایف واقعاً متوجه یک بوی عجیب و دود در هواپیما شده بودند و تماس آنها با 911 از روی نگرانی واقعی برای ایمنی عمومی بوده است. آنها معتقدند که به عنوان یک شهروند مسئول، وظیفه خود دانستهاند که این موضوع بالقوه خطرناک را گزارش دهند.
این وکیل استدلال میکند که امریکن ایرلاینز به جای بررسی دقیقتر ادعای آنها، تصمیم گرفته با یک شکایت سنگین، آنها را ساکت کرده و از خود دفاع کند. این ادعای متقابل، پرونده را پیچیدهتر کرده و آن را به یک نبرد حقوقی تمامعیار تبدیل کرده است.
تحلیل حقوقی و ابعاد بیسابقه شکایت امریکن ایرلاینز
این پرونده از چند جهت قابل توجه است. معمولاً خطوط هوایی با مسافران خاطی از طریق جریمههای فدرال، قرار دادن در لیست پرواز ممنوع (No-Fly List) یا پیگردهای کیفری برخورد میکنند. اما ثبت یک شکایت مدنی برای دریافت خسارت مالی مستقیم، اقدامی کمتر رایج و جسورانه محسوب میشود.
این اقدام امریکن ایرلاینز میتواند یک پیام روشن برای سایر مسافران داشته باشد: ایجاد اختلال و ارائه گزارشهای دروغین نه تنها میتواند منجر به پیگرد کیفری شود، بلکه ممکن است شما را با یک قبض چند ده هزار دلاری نیز روبرو کند. پروتکلهای ایمنی در صنعت هوانوردی بسیار سختگیرانه هستند. واکنش سریع شرکت به گزارش آتشسوزی، اهمیت استفاده از فناوریهای پیشرفته و دستورالعملهای دقیق برای تضمین امنیت را نشان میدهد، حتی اگر گزارش اولیه نادرست باشد.
در نهایت، دادگاه باید تصمیم بگیرد که آیا اقدام این دو مسافر یک نگرانی صادقانه بوده یا یک توطئه کینهتوزانه برای انتقامجویی. اگر دادگاه به نفع امریکن ایرلاینز رأی دهد، این رأی میتواند به عنوان یک رویه قضایی جدید مورد استناد قرار گیرد و راه را برای شکایتهای مشابه از سوی دیگر خطوط هوایی باز کند. این پرونده نشان میدهد که مرز بین ابراز نگرانی برای ایمنی و ایجاد اختلال عمدی چقدر باریک است و عواقب عبور از آن تا چه حد میتواند جدی باشد.